"Neoliberalno-kapitalistički režimi i kapitalizmu inherentna kriza globalno proizvode urbani prostor koji stanovanje, kao pretpostavku reprodukcije naših svakodnevnih života, čini mjestom za sticanje profita i praktikovanje klasne, rodne i rasne opresije. Jedan od simptoma takvog stanja poslednjih godina u Srbiji je kulturna i umetnička praksa koja se bavi stambenim pitanjem.
Kroz analizu radova koji se realizuju u okviru projekata kulturom vođene urbane regeneracije, onih koji preuzimaju ispražnjene institucionalne ljušture socijalne (socijalističke) države, radova koji se ponašaju kao aktivističke ili socijalne prakse, kao i onih koji izrađuju modele u pravcu 'taktičkog urbanizma', bavit ću se pitanjem mogu li oblici kulturne proizvodnje, i pod kojim uslovima, biti sredstvo za odbranu zajedničkih interesa ili su agenti i inžinjeri takvih projekata uvek samo oruđe u daljoj degradaciji svakodnevnih uslova života. Kroz ukrštanje analize kulturalne i društveno-političke proizvodnje savremenih režima umetnosti i kulture s jedne te režima stanovanja na kapitalističkoj periferiji s druge strane biće reči o specifičnim efektima ovih praksi i njihovim često kontradiktornim ishodima", navodi Vilenica o predavanju.